Jak zdobywa się Kilimandżaro

Najwyższy szczyt Afryki, nie jest górą trudną do zdobycia, ale wymaga przygotowania, trzeba wspiąć się na wysokość niemal 6000 m n.p.m., co z uwagi na możliwość wystąpienia choroby wysokościowej, nie jest łatwe. Wyjście wymaga od nas pokonania własnej słabości, bólu głowy, zimna i niewygody.

Nazwa Kilimandżaro jest wspólna dla trzech głównych wulkanów, wyróżniających się w masywie górskim, który ciągnie się przez około 80 km długości. Najwyższy wulkan to położony centralnie Kibo. W obrębie jego krateru znajduje się najwyższy punkt całej Afryki, zwany Uhuru Peak (5895 m). Drugi wulkan to Mawenzi (5149 m), z Kibo łączy go rozległy płaskowyż tzw. Siodło. Trzeci nosi nazwę Szira (3987 m n.p.m.). Oprócz nich stoki Kilimandżaro pokrywają liczne mniejsze kratery, przeważnie nieczynne. Góra ta samotnie góruje nad Afryką, przez co w wierzeniach tutejszych plemion jest wciąż "Górą Duchów", wymagającą szacunku i modlitw.

Miastem położonym najbliżej masywu Kilimandżaro jest Moshi (915 m.n.p.m.). W mieście znajduje się wiele hoteli i agencji, w których można zarezerwować wejście na Kilimandżaro. Tutaj nocujemy po przyjezdne do Tanzanii i stąd wyjeżdżamy. Z tarasów hotelu można podziwiać widok na cały masyw Kilimandżaro.

Do Parku Narodowego zawsze należy wchodzić z lokalnym przewodnikiem i zaopatrzeniem, co znaczy, że musimy wykupić w lokalnym biurze cały pakiet (cena pakietu może wahać się w przedziale 950 - 1300 USD od osoby i zawiera przewodnika, tragarzy, wstępy i zezwolenia, zakwaterowanie w bazach oraz wyżywienie 3 posiłki dziennie).

Podczas trekkingu cały czas idziemy w towarzystwie przewodnika (przy większej ilości uczestników jest kilku dodatkowych pomocników przewodnika). Dodatkowo wspomagają nas kucharz, jego pomocnik - kelner i tragarze, (którzy wnoszą nasze plecaki oraz zaopatrzenie). Zazwyczaj jest więcej ludzi obsługi niż samych uczestników.
Na szczyt Kilimandżaro prowadzi kilka różnych dróg:

1. Marangu Route całość 64 km, podejście 32 km;
2. Machame Route całość100 km; 62 km na szczyt; 38 km powrót
3. Rongai Route całość 70 km
4. Umbwe Route całość 81 km, 43 km podejście
5. Shira Route całość 98 km; 60 km podejście
6. Lemosho Route całość 98 km; 60 km podejście

Najbardziej popularną drogą i zarazem najkrótszą jest "Marangu Route" potocznie zwana też "Coca Cola Route". Na tej drodze zakwaterowanie podczas podejścia jest zawsze w drewnianych domkach (schronisku) i nie ma noclegów w namiotach.
Każdorazowo po dojściu do bazy noclegowej rejestrujemy się w recepcji i odbieramy klucz od naszego domku, który jest zarezerwowany dla nas przez organizatora. Każdy domek jest 4 osobowy (tzn. wewnątrz znajdują się 4 materace do spania i poduszki, musimy mieć własny śpiwór). Domek nie jest ogrzewany, ma okienko nad wejściem, a po zmroku jest oświetlenie działające na baterie słoneczne, raczej niezbędna jest własna latarka (np. czołówka). Na terenie bazy znajdują się sanitariaty oraz toalety osobno damska i męska. W kranach nie ma ciepłej wody, dlatego za każdym razem, kiedy uczestnicy dochodzą do bazy ktoś z obsługi przynosi uczestnikom w miskach ciepłą wodę do mycia. Na terenie każdej bazy znajduje się świetlica - stołówka, w której nasza obsługa rezerwuje dla nas miejsca i nakrywa do stołu (po przyjściu jest to przekąska, kawa, herbata i popkorn lub ciasteczka. Później przynoszą posiłek (zupa + drugie danie, jedzenie jest dobre i urozmaicone). Do picia zawsze dostajemy wodę, jakiś napój w kartoniku, kawę lub herbatę. W recepcji bazy można kupić sobie coca colę lub inny napój gazowany oraz znane na całym świecie batony czekoladowe.

Dzień 1 (7 km, 4-5 godz. - podejście z 1830 na 2740 mnpm)
Pierwszego dnia przejeżdżamy samochodem ok. 40 km. (niecała godzina drogi) do Marangu Gate (1830 m.n.p.pm.). Mieści się tam biuro, w którym przewodnicy wykupują zezwolenia i rejestrują grupy. Znajdują się tam również wypożyczalnie sprzętu (za niewielką opłatą (średnio 10 USD) można wypożyczyć wszystko, co jest przydatne na trasie: kijki, ochraniacze na kostki tzw. stuptuty, nieprzemakalne kurtki i spodnie, ciepłą odzież, śpiwory, a nawet buty). Znajdują się tu również sanitariaty oraz sklepik z pamiątkami.



Po załatwieniu formalności otrzymamy od przewodnika paczkę z prowiantem (obiad) i wyruszymy na szlak. Tego dnia czeka nas krótkie podejście do bazy Mandara Huts (2740 m.n.p.m.). Szlak prowadzi wygodną szeroką ścieżką przez piękny las deszczowy. Podziwiamy wspaniałą i bujną roślinność oraz wypatrujemy małp, które grasują w konarach drzew. Przy odrobinie szczęścia na gałązce wypatrzymy małego kameleona, zwrócimy też uwagę na wiele ciekawych gatunków roślin. Podejście nie jest żadną wspinaczką. Jest to łatwy trekking dobrze przygotowanym szlakiem.

Dzień 2 (11 km, 6-8 godz. - podejście z 2740 na 3690 mnpm)
Następnego dnia po śniadaniu wyruszamy w dalszą drogę. Tego dnia opuścimy piękny las deszczowy i wyjdziemy na odsłonięte zbocza masywu. Szlak jest wygodny o niewielkim nachyleniu. Podziwiając widoki trawersujemy zbocze aż do bazy Horombo Huts położonej na wysokości 3690 m.n.p.m.)
Baza Horombo jest miejscem gdzie zatrzymamy się na aklimatyzację. Na tej wysokości niektórzy już mogą odczuwać dolegliwości związane z wysokością (bóle głowy, brak łaknienia, senność). Z bazy wieczorem w dole widać światła Moshi. Rano zazwyczaj jest czyste niebo i już stąd widzimy 2 najważniejsze szczyty masywu Kilimandżaro. Pierwszy z nich to Mawensi (5149 m.n.p.pm.) Drugi to stożek krateru Kibo którego najwyższy punkt to Uhuru Peak (5895 m.n.p.m.)- nasz cel. Pomiędzy szczytami rozciąga się tzw. siodło, które leży na wysokości 4100 m.n.p.m., które będziemy musieli przejść w drodze na szczyt.

Dzień 3 (aklimatyzacja podejście z 3690 na 4100 i powrót na 3690 mnpm, ok. 4-5 godz.)
Dzisiaj zostajemy na nocleg w tym samym miejscu. Wychodzimy jedynie na spacer, którego zadaniem ma być aklimatyzacja (wchodzimy, wyżej śpimy niżej). Z Horombo Hat kierujemy się w górę w kierunku Mawansi. Po drodze mijamy tzw. Zebra Rocks i jeśli nie odczuwamy większych dolegliwości związanych z wysokością dochodzimy do początku "siodła" pomiędzy Mawesi a Kibo na wysokość ok. 4100 m.n.p.m. Stąd rozpościera się widok z jednej strony na poszarpana grań Mawensi a z drugiej, na szlak naszej jutrzejszej wędrówki i wielki krater, na którym znajduje się szczyt Uhuru Peak. Wracamy do bazy Horombo na obiad, odpoczywamy do kolacji, podziwiamy zachód słońca, obóz tętni życiem.



Dzień 4 (10 km, 6- 8 godz. - podejście z 3690 na 4695 mnpm)
Wychodzimy zaraz po śniadaniu do wyboru mamy 2 drogi: dłuższą, widokową  - przez "Siodło" (jej część przeszliśmy wczoraj) oraz krótszy trawers bokiem siodła - drogą używaną przez większość turystów i przez wszystkich tragarzy. Szlak prowadzi przez odkryte łąki porośnięte jedynie endemicznymi "Starcami", potem już tylko goły krajobraz górskiej pustyni. Nie ma żadnych trudności wspinaczkowych droga jest szeroka wygodna o niewielkim nachyleniu. Dochodzimy do schroniska Kibo Hut (4695 mnpm) Tutaj nie ma już drewnianych domków. Kwaterujemy się w salach 12 osobowych (łóżka piętrowe). Posiłki spożywamy w pokoju przy dużym stole. Na zewnątrz znajdują się skromne toalety. Na miejscu są też zespoły, które rozbijają namioty obok schroniska. Tej nocy nie śpimy zbyt długo. Z uwagi na problemy wynikające z wysokości niektórzy w ogóle nie mogą spać. W środku nocy ok. godz. 01.00 wstajemy i ruszamy na szczyt.

Dzień 5 (4 km podejście + 14 km zejście, ok. 10 -15 godz. 4695 na 5895 m.n.p.m. i zejście na 3690 m.n.p.m.)
To jest najtrudniejszy etap podejścia. Tego dnia okaże się, kto może, kto nie da rady i kto się podda - o wszystkim zdecyduje adaptacja do wysokości i stopień nasilenia objawów choroby wysokościowej. Wychodzimy ze schroniska Kibo Hut pomiędzy godziną 24 a 1 w nocy. Praktycznie od razu zaczyna się strome podejście pod sam stożek Kibo, po minięciu wysokości 5000 n.p.m. zaczyna się tak zwany Zig- zag - esowata ścieżka prowadząca przez strome, luźne osypisko piargu. Ostatnie 200 m ścieżka prowadzi pomiędzy większymi skałami Mniej więcej o wschodzie słońca docieramy na krawędź krateru. Wychodzimy na miejscu zwanym GILMANS PIONT (5681 m.n.p.m.). Stajemy na krawędzi krateru stąd widać już wnętrze góry, piękne lodowce na jego krawędziach i zachodnią ścianę krateru, na której znajduje się najwyższy punkt Uhuru Peak.
Jeśli nie będziemy już wstanie iść dalej to po zejściu otrzymamy certyfikat zaświadczający, że zdobyliśmy krater dochodząc do punktu GILMANS. Zdobywcy Uhuru Peak (5895 m.n.p.m.) mają jeszcze do pokonania ścieżkę biegnącą wzdłuż krawędzi krateru (ok. 1 godz. i 30 min. marszu). Po drodze dołączają turyści podchodzący innymi drogami na szczyt.
Droga powrotna zajmuje już mniej czasu. Musimy wrócić do GILMANS PIONT i potem albo wielkim krokami zejść szybko po osypującym się piargu lub pomalutku kluczyć ścieżką, którą podchodziliśmy w nocy.
Po dojściu do Kibo Hut zatrzymujemy się na krótki odpoczynek i posiłek. Pakujemy się i kontynuujemy zejście do Horombo Hut. Tam zostajemy na nocleg.



Dzień 6 (18 km. 5 -7 godz. marszu)
Następnego dnia schodzimy tą samą droga którą podchodziliśmy, zatrzymujemy się na obiad w bazie Mandara Huts. Następnie przez las deszczowy wracamy, do Marangu Gate skąd samochodem pojedziemy już odpoczywać do hotelu w Moshi.

Jęli ktoś będzie zdobywał Kili po pobycie w wysokich górach (powyżej 4000) nie będzie miał żadnych problemów - to zdarza się rzadko. Kluczem do zdobycia i pokonania Kili jest szybka aklimatyzacja. W krótkim czasie podchodzimy na znaczną wysokość. I tu kończy się przyjemność, a zaczynają trudności czyli podjęcie wyzwania - z bólem głowy, brakiem łaknienia, u niektórych ogólnym osłabieniem wchodzimy wyżej tylko po to, aby osiągnąć cel, zdobyć szczyt. Nie ma tu przyjemności jest tylko poświecenie i walka z sobą i ze złym samopoczuciem. Jeśli masz dostateczną ilość motywacji i nie masz zbyt dużych oznak choroby wysokościowej zdobywasz szczyt. Musisz bardziej chcieć to zrobić dla rezultatu i sumy doznań. Mniej dla samej przyjemności podchodzenia. Ostatecznie po zdobyciu satysfakcja gwarantowana, dobre samopoczucie wróci na dole, choć samo podchodzenie nie było przyjemne, jego rezultaty napawają dumą...

Trekking na Kilimandżaro znajdziesz w programach:

KILIMANDŻARO
POWITANIE Z AFRYKĄ